Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας | Μια διδακτική ιστορία

-Δεν μπορώ του είπα. Δεν μπορώ!
-Σίγουρα; με ρώτησε αυτός.
-Ναι. Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να σταθώ μπροστά της και να της πω τι νιώθω… Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ!!!

Ο Χόρχε κάθισε σαν το Βούδα πάνω σ΄ εκείνες τις φριχτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του χαμογέλασε, με κοίταξε στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε:
-Να σου πω μια ιστορία… Και χωρίς να περιμένει να συμφωνήσω, ο Χόρχε άρχισε να αφηγείται:
“Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του…
Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ΄ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μια αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του. Ωστόσο, το ξύλο ήταν αληθινά μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος.
Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δέντρα με τη δύναμη του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει. Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο. Μα τι τον κρατάει; Γιατί δεν το σκάει;
Όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων. Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο ,τον πατέρα μου ή ένα θείο μου, για το μυστήριο του ελέφαντα. Κάποιος μου εξήγησε ότι ο ελέφαντας είναι δαμασμένος. Έκανα τότε την προφανή ερώτηση: Κι αφού είναι δαμασμένος, γιατί τον αλυσοδένουν;
Δε θυμάμαι να πήρα κάποια ικανοποιητική απάντηση. Με τον καιρό, ξέχασα το μυστήριο του ελέφαντα με το παλούκι, και το θυμόμουν μόνο όταν βρισκόμουν με κάποιους που είχαν αναρωτηθεί κάποτε πάνω στο ίδιο θέμα
Πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα – ευτυχώς για μένα – ότι κάποιος είχε αρκετή σοφία ώστε ν΄ ανακαλύψει την απάντηση. Ο ελέφαντας του τσίρκου δεν το σκάει γιατί τον έδεναν σ΄ένα παρόμοιο παλούκι από τότε που ήταν πολύ, πολύ μικρός.
Έκλεισα τα μάτια και φαντάστηκα τον νεογέννητο ανυπεράσπιστο ελέφαντα δεμένο στο παλούκι. Είμαι βέβαιος ότι τότε το ελεφαντάκι είχε σπρώξει, τραβήξει και ιδρώσει πασχίζοντας να λευτερωθεί. Μα, παρόλες τις προσπάθειές του, δεν τα είχε καταφέρει, γιατί το παλούκι ήταν πολύ γερό για τις δυνάμεις του.
Φαντάστηκα ότι θα κοιμόταν εξαντλημένο και την επόμενη μέρα θα προσπαθούσε ξανά, και τη μεθεπόμενη το ίδιο… Ώσπου μια μέρα, μια φρικτή μέρα για την ιστορία του, το ζώο θα παραδεχόταν την αδυναμία του και θα υποτασσόταν στη μοίρα του.
Αυτός ο πανίσχυρος και θεόρατος ελέφαντας που βλέπουμε στο τσίρκο δεν το σκάει γιατί νομίζει ότι δεν μπορεί, ο δυστυχής. Η ανάμνηση της αδυναμίας που ένιωσε λίγο μετά τη γέννησή του είναι χαραγμένη στη μνήμη του. Και το χειρότερο είναι ότι ποτέ δεν αμφισβήτησε σοβαρά αυτή την ανάμνηση. Ποτέ μα ποτέ δεν ξαναπροσπάθησε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του…”
-Έτσι είναι, Ντεμιάν. Όλοι είμαστε λίγο-πολύ σαν τον ελέφαντα του τσίρκου. Περιδιαβαίνουμε τον κόσμο δεμένοι σε εκατοντάδες παλούκια που μας στερούν την ελευθερία. Ζούμε πιστεύοντας ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ένα σωρό πράγματα, απλώς επειδή μια φορά, πριν από πολύ καιρό, όταν είμαστε μικροί, προσπαθήσαμε και δεν τα καταφέραμε.
Πάθαμε τότε το ίδιο με τον ελέφαντα. Χαράξαμε στη μνήμη μας αυτό το μήνυμα: Δεν μπορώ, δεν μπορώ και ποτέ δε θα μπορέσω.
Ο Χόρχε έκανε μια μεγάλη παύση. Ύστερα πλησίασε, κάθισε στο πάτωμα μπροστά μου και συνέχισε: Αυτό σου συμβαίνει, Ντέμι. Ζεις μέσα στα όρια της ανάμνησης ενός Ντεμιάν που δεν υπάρχει πια, εκείνου που δεν τα κατάφερε. Ο μοναδικός τρόπος να μάθεις εάν μπορείς, είναι να προσπαθήσεις πάλι με όλη σου την ψυχή… Με όλη σου την ψυχή!

Απόσπασμα από το βιβλίο του Jorge Bucay με τίτλο «Να σου πω μια ιστορία»

 http://a-pistefto.blogspot.com

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΥΝΤΑΓΗ CAKE POPS ΒΗΜΑ-ΒΗΜΑ!

28 comments   1o βήμα: Θα χρειαστούμε 2 κέικ(βανίλια ή σοκολάτα) τα οποία θα τρίψουμε σε ένα τάπερ με τα χέρια μας μέχρι να γίνουν τρίμματα. Αφού τα τρίψουμε τα αφήνουμε στην άκρη και προχωράμε στο επόμενο βήμα. 2ο βήμα: Σε μπεν μαρί λιώνουμε ένα φακελάκι γλάσο σοκολάτας Γιώτης και 30γρ βούτυρο.Ανακατεύουμε καλά μέχρι να λιώσει καλά και στη συνέχεια το ρίχνουμε στο κέικ που έχουμε τρίψει.Ανακατεύουμε-πλαθουμε καλά με τα χέρια μας μέχρι το μείγμα μας να γίνει σαν μια μεγάλη συμπαγής μπάλα. 3ο βήμα :Κάνουμε με τη ζύμη μας μικρά μικρά μπαλάκια(εγώ τα έκανα μεγαλούτσικα γιατί έτσι μας αρέσουν καλύτερα)και τα βάζουμε στην καταψυξη να παγώσουν για 30'. σαν κεφτεδάκια δεν μοιάζουν??:) 4ο βήμα:A φού περάσει η μισή ώρα και έχουν παγώσει καλά τα βγάζουμε απο το ψυγείο και κάνουμε τρυπούλες με το ξυλάκι μας. Στη συνέχεια βουτάμε το ξυλάκι μας μέσα στη λιωμένη σοκολάτα (με την οποία θα επικαλύψουμε τις μπαλίτσες μας) και  το τοποθετούμε στην τρυπούλα πού

Mύθοι και αλήθειες για τα προϊόντα χωρίς ζάχαρη

Μασάς τσίχλα χωρίς ζάχαρη μετά το φαγητό, πιστεύοντας πως η συνήθειά σου αυτή σε προφυλάττει από την τερηδόνα και τα σφραγίσματα; Δείχνεις ιδιαίτερη προτίμηση σε καραμέλες και αναψυκτικά με γλυκαντικά φοβούμενη μην παχύνεις ή ακολουθώντας τις συμβουλές του οδοντογιατρού, που κατά την τελευταία σου επίσκεψη στο ιατρείο, σου σύστησε να προτιμάς προϊόντα δίχως ζάχαρη; Μήπως όμως, η πρακτική αυτή αντί να σε ωφελεί, σε βλάπτει; Τι κίνδυνοι κρύβονται πίσω από τσίχλες και αναψυκτικά χωρίς ζάχαρη; Οι οδοντίατροι, που συνιστούν στους ασθενείς να μασάνε τσίχλα χωρίς ζάχαρη μετά το φαγητό, μπορεί να χρειαστεί να επανεξετάσουν τις συμβουλές τους μετά τη δημοσίευση των ευρημάτων νέων ερευνών που δείχνουν πως η συνήθεια αυτή μπορεί να διαβρώσει τα δόντια. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό βρετανικό περιοδικό «British Dental Journal» υποστηρίζει πως υπάρχουν «κρυφοί κίνδυνοι» στα προϊόντα δίχως ζάχαρη, που μέχρι πρότινος θεωρούσαμε φιλικά προς τα δόντια. Μια ομάδα επιστημόνων από τα

Η γήρανση του δέρματος… και πώς συμβάλλει η διατροφή…

Η γήρανση του δέρματος, οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν σε μεγάλο βαθμό ελεύθερες ρίζες. Οι ελεύθερες ρίζες, είναι ιονισμένα μόρια οξυγόνου, τα οποία αφού οξειδώσουν τα κύτταρα, τότε τα καταστρέφουν. Σημαντική οδηγία, είναι να λαμβάνουμε τις σύνηθες – φυσιολογικές ποσότητες, τροφίμων τα οποία θεωρούνται ως αντιοξειδωτικά. Να σημειωθεί, ότι δεν θα πρέπει να βρισκόμαστε σε παροξυσμούς και να επιδιώκουμε τη μέγιστου βαθμού κατανάλωση τέτοιων τροφίμων, διότι δρουν αντιστρόφως ανάλογα ως προς τη προστασία του οργανισμού, με αποτέλεσμα να θέτουμε τις βάσεις για πρόκληση τοξικότητας. Οι αντιοξειδωτικές τροφές, επιδρούν θετικά στο δέρμα, προστατεύοντας το κολλαγόνο και τους ιστούς από τις βλαπτικές επιδράσεις των ελεύθερων ριζών. Αντιοξειδωτικά τρόφιμα, είναι τα εξής: 1. Γαρίδες, μύδια και χταπόδι, με έντονη την περιεκτικότητα ψευδαργύρου. 2. Σκόρδο και κρεμμύδι, με έντονη την περιεκτικότητα σε αλλισίνη, η οποία προστατεύει το κολλαγόνο. 3. Κουνουπίδι και μα