Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

Παγκόσμια Διαταραχή Πανικού

Στην προσπάθεια να εξηγήσω την Παγκόσμια Διαταραχή Πανικού που παρατηρώ στις ημέρες μας, θα ήταν λάθος να παραλείψω να αναφερθώ στην συσσωρευμένη φοβία της ανθρωπότητας από τις προηγούμενες γενιές. Δίκαια ή άδικα κολυμπάμε στον διαρκώς αυξανόμενο φόβο εδώ και μερικές χιλιετίες. Στην αρχή είχαμε ατομικούς φόβους όπως π.χ. να φοβηθούμε μόνο τα άγρια θηρία θηρευτές μας και τον περιοδικά άσχημο καιρό. Αυτά όμως ήταν προβλήματα με αρχή και τέλος. Δεν έμεναν σαν αόριστη απειλή στο νου μας. Η ανθρωπότητα αρχικά δεν μοιάζει να υπέφερε από μαζικές νευρώσεις.
Η εγκατάσταση του συλλογικού αόριστου φόβου πρέπει να ξεκίνησε με το πρώτα θρησκευτικά συστήματα.
Ο τιμωρός Θεός και το κακό Πνεύμα θρονιάστηκε με τις άπειρες διαχρονικές παραλλαγές του στα ανθρώπινα μυαλά και εκεί περίπου πρέπει να άρχισαν οι συλλογικοί φόβοι να προκαλούν παράλογες συμπεριφορές πανικού, όπως με διάφορες τελετές ανθρωποθυσιών και αιματηρού εξαγνισμού. Θυμίζω εν τάχει τις θυσίες βρεφών στον Λυκαίο Δία στην Αρκαδία, τις ανθρωποθυσίες των Μάγια, των Αζτέκων, των Καρχηδόνιων, των Αιγυπτίων, των κατοίκων της Χαναάν (Παλαιστίνης), το Μινώταυρο στην Κρήτη, την Πολυξένη στην Εκάβη του Ευριπίδη, την Ιφιγένεια που θυσιάζεται προκειμένου να επιτρέψει η Άρτεμη τον απόπλου του στόλου των Αχαιών για την Τροία.
Έτσι φτάσαμε στον Ιουδο-Χριστιανικό πολιτισμό, με τις γυναίκες να θεωρούνται μιαρές ήδη από τη γέννησή τους και το προπατορικό αμάρτημα να γεννά ενοχές, τύψεις και φόβους για αιώνια τιμωρία στο «πυρ το εξώτερο». Η φοβερότερη σύλληψη είναι βέβαια η χθόνια έννοια της Κόλασης, με τον Σατανά ύψιστο διαχειριστή των μαρτυρίων των άπιστων κολασμένων.
Ο φόβος και η απειλή καλοσχεδιάστηκαν και ενσωματώθηκαν σε όλα τα θρησκευτικά συστήματα της γης. Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτό το στάδιο εξέλιξης της ανθρωπότητας είναι κακό ή καλό. Μάλλον ήταν απλά ιστορικά απαραίτητο και για το λόγο αυτό επεκράτησε (η πρόταση απαιτεί μεγάλη ανάλυση αλλά ξεφύγει πολύ του θέματος).
Ισχυρίζομαι μόνο ότι η ανθρωπότητα πλέον ξεκινά την ύπαρξή της μέσα στον μεγαλύτερο ή
μικρότερο κατά τόπους θρησκευτικό φόβο.
Bosch, ΚΟΛΑΣΗ
Πρέπει να προσέξουμε στη συνέχεια κάποιες πολύ κρίσιμες ιστορικές στιγμές:
vonnegut, φόβος, ήλιος O Γαλιλαίος κλόνισε σε παγκόσμιο επίπεδο την αρχαία εγωιστική πεποίθηση της ανθρωπότητας ότι είμαστε το κέντρο του σύμπαντος. Υπήρχε και μια σιγουριά όταν ήμασταν το ακλόνητο αυτό κέντρο. Από τότε που ξέρουμε ότι περιφερόμαστε γύρω από ένα μεγάλο άστρο τον Ήλιο, αρχίζει η ανασφάλεια: πόσο ακόμα θα περιφερόμαστε, μήπως συγκρουστούμε με άλλα ουράνια σώματα, μήπως απομακρυνθούμε πολύ και χαθούμε στις εσχατιές του σύμπαντος, μήπως πλησιάσουμε πολύ κοντά στον ήλιο και καούμε;Όσο και να σας μοιάζουν αφελείς αυτοί οι φόβοι, θα δείτε άφθονες εκπομπές στην τηλεόραση και πολλά φιλμ στον κινηματογράφο που σχετίζονται με τέτοιους βαθειά ριζωμένους φόβους. Το γεγονός ότι δεν μιλάμε συχνά για αυτά τα θέματα, δεν σημαίνει και ότι δεν ελλοχεύουν στις παρυφές της σκέψης μας. Το αντίθετο μάλιστα.
Ο Δαρβίνος λίγους αιώνες μετά, μας εξήγησε απλά ότι όχι μόνο δεν είμαστε κάτι το ριζικά διαφορετικότερο ή καλύτερο από τα υπόλοιπα ζώα στον πλανήτη, αλλά υπέδειξε μάλιστα και τον χιμπαντζή ως τον πλησιέστερο εν ζωή συγγενή μας. Αυτό το δραματικό πλήγμα στον εγωισμό της ανθρωπότητας, σήμανε και νέες φοβίες. Η αίσθηση ότι είμαστε τα τέλεια πλάσματα του Θεού έφυγε και μαζί της έφυγε και η σιγουριά της σοφίας και της τελειότητας. Η θεωρία της εξέλιξης προβλέπει συνεχείς δοκιμές νέων γονιδιακών συνδυασμών στη φύση, με στόχο την επικράτηση των καλύτερα προσαρμοσμένων ειδών στις εκάστοτε συνθήκες του περιβάλλοντος. Προβλέπει δηλαδή και την ύπαρξη ειδών χωρίς σοβαρές πιθανότητες επιβίωσης που θα εξαφανιστούν, όπως επίσης προβλέπει και την αντικατάσταση του ανθρώπινου είδους στο απώτερο μέλλον από κάποιο νέο είδος καλύτερα προσαρμοσμένο στις νέες συνθήκες της ζωής πχ σε έναν πλανήτη ΓΗ με ελάχιστους ζωτικούς πόρους ή και σε ένα νέο ανθρώπινο είδος που θα μπορεί να προσαρμοστεί καλύτερα στα διαστημικές περιπλανήσεις. Αυτά πυροδοτούν τον εύλογο καθολικό και αόριστο φόβο, μήπως τελικά αποδειχθεί ότι είμαστε ένα αποτυχημένο εξελικτικό πείραμα, κάτι σαν τους δεινόσαυρους που εξαφανίστηκαν ταυτόχρονα προ 65 εκατομμυρίων ετών.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, εμφανίζεται και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα ο Φρόυντ ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ μας εξήγησε ότι η συμπεριφορά μας καθορίζεται από τη διαπάλη ανάμεσα σε έναν άγνωστο και απωθημένο αρχέγονο κόσμο επιθυμιών μας, το ασυνείδητο και την όποια συνειδητή λογική (ας υποθέσουμε ότι την έχουμε) και την κοινωνική προσταγή. Αυτή η σύγκρουση παράγει τον πολιτισμό αλλά και πολλές ψυχικές παθήσεις.
Έτσι αρχίζει η ουσιαστική ανασφάλεια και ο φόβος που γεννιέται από τα φαινομενικά απλά ανθρώπινα ερωτήματα του τύπου ποιος είμαι, που πάω, τι κάνω, γιατί κάνω αυτά που κάνω κλπ.
Είναι τρομαχτικό να μαθαίνουμε ότι καθοδηγούμαστε καθημερινά από έναν άγνωστο ενδοψυχικό κόσμο, τον οποίο είναι σίγουρο ότι παρόλες μας τις προσπάθειες δεν μπορούμε να ελέγξουμε αφού διαφεύγει της συνείδησής μας. Αυτό ήταν ένα ακόμα ισχυρό πλήγμα στον ναρκισσισμό της ανθρωπότητας και ένας ακόμα συλλογικός φόβος που προστέθηκε σε όσους είχαμε ήδη να διαχειριστούμε.
dali, ασυνείδητο, Φρόυντ
Την ίδια περίπου εποχή, ο άγνωστος σε πολλούς μαθηματικός της λογικής Κούρτ Γκέντελ απέδειξε περίτρανα και πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι είναι αδύνατο να υπάρξει ένα πλήρες αξιωματικό σύστημα λογικής, έτσι ώστε να μπορούμε να αποφανθούμε αν κάποια πρόταση εντός του, είναι αληθής ή ψευδής. Θα υπάρχουν δηλαδή πάντα προτάσεις που όσο και να αγωνιζόμαστε, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να πούμε αν ισχύουν ή όχι! Ελάχιστοι θέλησαν να καταλάβουν τι μας είπε στην ουσία ο Γκέντελ. Παραμένει άγνωστος και θαμμένος για το ευρύ κοινό, γιατί το πλήγμα που επέφερε στον εγωισμό μας είναι αχώνευτο, ασυμπάθηστο και αμετάκλητο. Αλλά αληθές: Όσο δυνατά και να σκεφτούμε, όσα χρόνια και να προσπαθούμε, πάντα θα υπάρχουν θέματα που δεν θα μπορούμε να καταλήξουμε υπέρ ή κατά. Αλλά υπάρχει και το χειρότερο που απέδειξε ο Γκέντελ: δεν υπάρχει τρόπος από πριν να ξέρουμε, αν ένα θέμα είναι λογικά απαντήσιμο ή όχι. Αν αποδείξουμε ότι ισχύει ή ότι δεν ισχύει, τότε έχει καλώς. Αλλιώς είμαστε καταδικασμένοι από την ίδια μας τη φύση, να μένουμε στην άγνοια περί του ορθού και του λάθους και να προσπαθούμε ίσως μάταια να κατακτήσουμε την αλήθεια ! Αντιλαμβάνεστε λοιπόν γιατί όλοι οι ακαδημαϊκοί προσπαθούν να ξεχάσουν τα θεωρήματα του Γκέντελ που πλήγωσαν τη λογική μας. Η ανασφάλεια όμως στην αξία της ανθρώπινης λογικής που κλονίστηκε ανεπανόρθωτα, θα παραμένει πλέον για πάντα, αυξάνοντας το συλλογικό φόβο της ανθρωπότητας.
Ο Γκέντελ μπορούσε να έχει και είχε έναν μόνον φίλο: τον Αϊνστάιν. Αυτό λοιπόν το μοναδικό στην ιστορία μυαλό, συνέλαβε εκτός από τις θεωρίες της Σχετικότητας, την εκπληκτική ιδέα ότι η μάζα ισοδυναμεί με ενέργεια, με τον πασίγνωστο τύπο E=mc2 . Μετά από προσπάθειες 50 ετών βρέθηκε από άλλους ειδικούς και ο πρακτικός τρόπος να μετατραπεί η μάζα σε ενέργεια, δηλαδή στην γνωστή ολέθρια Πυρηνική απειλή. Από τότε και μετά, εδώ και 60 χρόνια, η ανθρωπότητα δεν παύει να αναρωτιέται ποιος θα είναι ο επόμενος άφρονας που θα πατήσει το κουμπί τινάζοντας όλον τον πλανήτη στο διάστημα ή ποιος κρετίνος θα κάνει το κρίσιμο σφάλμα και θα μολύνει με ραδιενέργεια ολόκληρες χώρες, στέλνοντας δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων στην αφάνεια. Η τρομακτική δύναμη του πυρηνικού ολέθρου και ο φόβος της αόριστης απειλής θα ζώνει συνεχώς από εδώ και πέρα την ανθρωπότητα.
Τα πλήγματα στην καθημερινή λογική και ο αντίστοιχος φόβος που προκαλούν, εντάθηκαν τα πρόσφατα χρόνια, όπου οι σύγχρονοι φυσικοί άρχισαν πραγματικά να γίνονται ακατάληπτοι: η ύλη λένε δημιουργείται από τις ανεπαίσθητες ταλαντώσεις του κενού! Εγώ προσωπικά δεν κατανοώ τι εννοούν και φοβάμαι ότι και εσείς παρομοίως «χαόνεστε»! Ωστόσο κάποιοι πανικοβάλλονται και αυτοκτονούν.
dali, φοβία Το 2009 μια κοπέλα στην Ιαπωνία αυτοκτόνησε επειδή όπως εξήγησε στο σημείωμα που άφησε, θα ξεκινούσαν τα πειράματα με τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στο Cern της Ελβετίας. Ο LHC είναι διαβόητος για τον πανικό που δημιούργησε σε μεγάλο τμήμα της ανθρωπότητας, λόγω της ύπαρξης μικρής πιθανότητας σχηματισμού Μαύρης Τρύπας κατά την σύγκρουση των φορτισμένων δεσμών σωματιδίων που έχουν τεράστια και πρωτόγνωρη έως τώρα ενέργεια. Οι ειδικοί πυρηνικοί φυσικός βεβαιώνουν ότι είναι μάλλον απίθανο να σχηματιστούν μαύρες τρύπες κατά τις συγκρούσεις, αλλά και να σχηματιστούν μαύρες τρύπες, θα είναι πολύ μικρές και θα εξαφανιστούν από μόνες τους. Αν όμως κάνουν λάθος; Άλλος ένας συλλογικός φόβος που καλείται να διαχειριστεί η ανθρωπότητα. Πολλά άλλα συμπεράσματα της σύγχρονης φυσικής ακούγονται παράλογα ή έστω ακατανόητα στους κοινούς θνητούς, επιτείνοντας τον αόριστο συλλογικό φόβο.
Και όποιος δεν καταλαβαίνει, αισθάνεται ανασφαλής, γίνεται επιφυλακτικός και φοβάται !
Συμπερασματικά, ελπίζω να σκιαγράφησα στοιχειωδώς το ζοφερό φοβικό κλίμα που επικρατεί σήμερα στην ανθρωπότητα και αποτελεί το κοινό υπόστρωμα πάνω στο οποίο κατά τη γνώμη μου αναπτύσσεται η Παγκόσμια Διαταραχή Πανικού. Σταχυολόγησα μόνο τις υψηλές κορυφές των ακαθόριστων φόβων της ανθρωπότητας και άφησα ασχολίαστες αμέτρητες άλλες μικρότερες. Ο ένας φόβος αθροίζεται πάνω στον προηγούμενο και δυστυχώς αφού η γνώση δεν χάνεται πρέπει να παραδεχτούμε ότι φτάνει κάποια στιγμή που συλλογικά δεν θα είναι δυνατόν να αποφύγουμε τις νοσηρές εκφορτίσεις της συμπιεσμένης συλλογικής ανθρώπινης ενέργειας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου