Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ "ΘΗΣΑΥΡΙΣΤΩΝ"


Ο θησαυρισμός στην απλοποιημένη του εξήγηση έχει να κάνει με το ό,τι αποφεύγουμε
να πετάξουμε κάτι εξαιτίας του φόβου ότι ίσως μας χρειαστεί κάποτε ή ότι ίσως είναι συνεδεμένο με  αναμνήσεις που φοβόμαστε ότι θα χαθούν ότι αν  πετάξουμε κάτι μπορεί να προκληθεί κάποιο πρόβλημα και κάποιο κακό να συμβεί.

Ενώ πολλοί άνθρωποι κρατούν τα πράγματα γύρω τους για διάφορους λόγους, ο θησαυρισμός κάθε άλλο παρά  φυσιολογική συμπεριφορά είναι αφού η υπερβολική συσσώρευση αντικειμένων δημιουργεί όχι μόνο ταλαιπωρία στην καθημερινότητα των
ατόμων που πάσχουν αλλά δυσκολεύει και την καθημερινότητα των άλλων μελών της οικογένειας του και γενικά διαταράσσει τη ζωή όλων σε όλα τα επίπεδα..
Πόσο συχνά δεν ακούς να δηλώνουν: "Φυσικά, λίγο διάστημα αφότου το πέταξα, το χρειάστηκα ή βρήκα έναν τρόπο που θα μπορούσε να μου φανεί χρήσιμο λίγες μέρες αργότερα.".
Όμως, έτσι καταλήγουν να ζούν σε ένα σπίτι όπου μόνο μικροί διάδρομοι υπάρχουν προκειμένου να μπορούν να κινούνται σε αυτό. 
Ωστόσο κανένας θησαυριστής δεν είναι όμοιος με κανέναν. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο και λόγο ή καλύτερα δικαιολογία.


ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
 Στην περίπτωση αυτή  θα περίμενε κανείς ότι φυλάνε τα πράγματά τους γιατί έχουν αυτά μια συναισθηματική αξία, ότι είναι πολύτιμα και ουσιαστικά για αυτούς.
Αλλά για το πρόσωπο που συσσωρεύσει, η συναισθηματική αξία ή η χρησιμότητα και η αξία μπορεί να δικαιολογήθει με τον πιο απροσδόκητο και απίθανο τρόπο.
Η  Συναισθηματική αξία είναι μόνο ο λιγότερος λόγος από τα κριτήρια για να κρατήσει ακριβώς κάτι για το τίποτα.
Ούτε η τιμή του αγαθού είναι εκείνη που τον καθοδηγεί.
Επομένως είναι παρανόηση αν νομίζετε ότι: Τη στιγμή που ο θησαυριστής απορρίπτει ένα αγαθό ότι απορρίπτει και ένα κομμάτι του εαυτού του.

ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΣ
Το «Τι θα συνέβαινε αν...» είναι τόσο συνήθης σκέψη του θησαυριστή αυτής της κατηγορίας. Για τους θησαυριστές αυτούς είναι εξαιρετικά δύσκολο να πάρουν αποφάσεις, και στο τέλος αποφεύγοντας τη δυσκολία στη λήψης μιας απόφασης καταλήγουν να κρατάνε τα πάντα."Και αν μου χρειαστεί κάποια μέρα; Που είναι το κακό εάν το κρατήσω και αυτό το ένα παραπάνω πραγματάκι;” 
Αφού λοιπόν δεν παίρνουν την απόφαση να πετάξουν κάτι δεν κάνουν και λάθη στο ποια αντικείμενα τους είναι χρήσιμα και πρέπει να τα κρατήσουν και ποια όχι. 
Δεν μπορείς να κάνεις λάθος, εάν δεν κάνεις πρώτα κάτι. Αυτοί που δεν προσπαθούν, δεν αποτυγχάνουν. 
 Επομένως είναι παρανόηση αν νομίζετε ότι: Δεν πιστεύουν ότι τη στιγμή που θα αποφασίσουν να ξεφορτωθούν κάτι, κάνουν ανεπανόρθωτο λάθος.


ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΙ.

Υπάρχει επίσης η δυσκολία ότι δεν ξέρουν  πώς να οργανώσουν  τα αντικείμενα, δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν πώς θα τακτοποιούν με κάποια λογική σειρά  (που είναι ειρωνικό εξετάζοντας το από την  οπτική χάους που δημιουργείται από τον θησαυρισμό).  Αλλά ενώ αυτό το χάος μπορεί να είναι οδυνηρά εμφανές για τους απέξω, ο θησαυριστής καταφέρνει να βρίσκει μια τάξη σε αυτό.  Γι 'αυτόν ένας σωρός από άχρηστα πράγματα είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να νοιώσει άνεση και έλεγχο και τάξη.  Για αυτούς ότι είναι πιο σημαντικό βρίσκεται στην κορυφή του σωρού.
ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ: Να πιστεύετε ότι είναι ακατάστατοι. Για αυτούς αφού δεν καταφέρνουν να τακτοποιήσουν ή καλύτερα να κατηγορηοποιήσουν τα πράγματα αφήνουν τα πιο σημαντικά χύμα για να τα βλέπουν και να ξέρουν που θα τα βρούν.

ΘΗΣΑΥΡΙΣΤΗΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ
Στην περίπτωση αυτή υπάρχει  επίσης μια τάση για τους ανθρώπους να αισθάνονται απόλυτα υπεύθυνοι για το τι συμβαίνει γύρω τους και για  τα άτομα που φροντίζουν Έτσι στην περίπτωση αυτή ο θησαυριστής υιοθετεί την έκφραση «Σε περίπτωση που χρειαστεί...» Κουβαλάνε αντικείμενα μαζί τους συνεχώς και δεν ξεχωρίζουν τίποτα ως άχρηστο. Όλα μπορεί να φανούν χρήσιμα όχι μόνο σε αυτούς αλλά και σε κάποιον άλλον. Κουβαλάνε τόσα πράγματα μαζί τους που πιο πιθανό είναι να προκαλέσουν ατύχημα από το να βοηθήσουν κάποιον. Αυτοί τουλάχιστον νιώθουν ότι αφού έχουν κάτι πρέπει και να βρούν τρόπο να το χρησιμοποιήσουν για να μην καταλήξει στα σκουπίδια ή ακόμα χειρότερα στην ανακύκλωση. Μπορεί να μη χρειαστεί στους ίδιους αλλά σίγουρα θα το έχουν μαζί τους όταν κάποιος άλλος μπορεί να βρεθεί να το έχει ανάγκη.

ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ:  Να πιστεύετε ότι δεν είναι αλτρουϊστές. Για αυτούς όλα τα πράγματα  έχουν μια χρήση και πρέπει να τη βρούνε, έτσι τα κρατάνε στην περίπτωση που χρειαστεί και δεν δημιουργούν και σκουπίδια που είναι το μεγάλο πρόβλημα της εποχής.

ΑΠΛΩΣ  ΔΕΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
 
Ακόμα ένα πράγμα που είναι κίνητρο για τους θησαυριστές είναι ο φόβος της απώλειας, ή το ότι πρέπει να συνεχίσουν. Συνήθως συλλέγουν από χαρτάκια καραμέλας, λαστιχάκια, κοκκαλάκια ή γενικά οτιδήποτε. Η ιδέα και μόνο ότι μπορεί να χάσουν κάτι που μπορεί να συνοδεύετε ακόμα και με παιδικές μακρινές αναμνήσεις είναι οδυνηρή. Πιστεύουν ακράδαντα ότι αν συγκεντρώνουν πράγματα θα εμποδίσουν κάποια φάση της ζωής τους να χαθεί. Συλλέγουν πέτρες, φύλλα και κρατούν εκτός από σημειώσεις ακόμα και τους λογαριασμούς τους, τις αποδείξεις γιατί φοβούνται ότι αν χαθούν δεν θα έχουν έλεγχο σε αυτά που έχουν βιώσει, ότι θα τα ξεχάσουν για πάντα. Όλο τους το είναι φοβάται την απώλεια και γενικά το θάνατο.
Τα αντικείμενα που έχουν συλλέξει αποτελούν σημαντικό μέρος της ζωής τους την οποία φοβούνται ότι θα χάσουν τον εαυτό τους εάν τα χάσουν. Τα αντικείμενα αυτά αποτελούν κομμάτι του εαυτού τους, επομένως αν τα αφήσουν είναι σαν να χάνουν και τον εαυτό τους και να τον παίρνει κάποιος άλλος.
Παρανόηση: Να πιστεύετε ότι μπορεί να σας δανείσουν ή να σας εμπιστευτούν κάτι. Πιστεύουν ότι τη στιγμή που θα πετάξουν κάτι που μπορεί να είναι και ασήμαντο χάνουν πολλά και σημαντικά από την ύπαρξή τους.

ΕΛΕΓΧΟΣ/ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ

Εξαιτίας του φόβου ότι μπορεί να ξεχάσουν κάτι και  την αδυναμία τους να αποδεχθούν ότι δεν είναι δυνατό να έχουν συνέχεια  πλήρη έλεγχο των πραγμάτων και κατασστάσεων, τα πράγματα θα πρέπει να φυλάσσονται και μάλιστα να αποτυπώνονται γραπτώς ώστε έτσι να μην ξεχάσουν κάτι αλλά να μπορούν και να ανατρέξουν σε αυτό για  να το ξαναθυμηθούν. Οι περισσότεροι από αυτούς ψάχνουν και ξαναψάχνουν τα σκουπίδια τους μήπως έχουν πετάξει κάτι χρήσιμο ή μήπως κάτι τους έχει ξεφύγει. Θέλουν να τα έχουν όλα χειροπιαστά και τίποτε στο μυαλό τους γιατί όπως είπαμε ξεχνάνε.
Οι θησαυριστές αυτοί έχουν μια μεγαλύτερη αίσθηση της τελειότητας από τους κοινούς θνητούς.
ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ: Αν νομίζετε ότι θα αφήσουν κάτι στη τύχη του. Νοιώθουν ότι τη στιγμή που θα πετάξουν κάτι, μπορεί να ξεχάσουν το περιεχόμενό του ή το τι περιέχει ή πως έμοιαζε και ότι θα χαθεί για πάντα. 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου